De IMOCA D'Ieteren Group op weg naar de Stille Oceaan
— Vendee Globe
Op de 45e racedag heeft Denis Van Weynbergh de tweede legendarische kaap van de Vendée Globe gerond: Leeuwin. Tussen de technische problemen en de geneugten van het leven op zee door, geniet de Belgische zeiler met volle teugen van zijn avontuur rond de wereld.
In de Zuidelijke Oceaan moet de route soms verlengd worden om grote lagedrukgebieden te vermijden. Dit gigantische labyrint dwingt de schippers om zich als goede zeilers te gedragen en een compromis te vinden tussen veiligheid en snelheid.
Zo werd de Indische Oceaan opgevaren via een noordelijke route om weg te blijven van een heftig front dat over de staart van de vloot zou trekken.
Denis geeft uitleg: “Ik bleef liever uit de buurt van dit grote lagedrukgebied omdat de wind constant verandert. Je moet je garderobe de hele tijd veranderen. Ik ging van 3 riffen in J3 naar vol grootzeil met de gennaker. Dat is elke keer veel werk en dat is echt vermoeiend.”
De Indische Oceaan heeft zijn reputatie bevestigd: de wind is toegenomen, de lucht is donkerder geworden en de golven zijn groter geworden. “De omstandigheden zijn heel bijzonder. Je gaat in een half uur tijd van 20 naar 35 knopen wind. Je moet je aanpassen met hybride instellingen”, aldus Denis.
Harde omstandigheden die zowel de organismen als de machines op de proef stelden, met de ene kleine tegenslag na de andere, wat betekende dat de gereedschapskist moest worden bovengehaald.
Als eerste ging de windvaan stuk! Dit essentiële instrument om de koers uit te zetten op basis van windinformatie bevindt zich op de top van de mast... op 28 meter hoogte. Nadat hij naar het noorden was gevaren om te genieten van de kalme omstandigheden van een hogedrukgebied, trok de zeiler zijn klimgordel aan: “Ik heb drie pogingen ondernomen om te klimmen, waarvan de laatste drie uur heeft geduurd. Het is toch heel indrukwekkend om tot daarboven te klimmen. We hebben veel verbindingen gemaakt, heel veel opties geprobeerd, maar het is nog steeds niet wat het zou moeten zijn. Ik heb dus een tijdelijke windvaan geplaatst aan de achterkant van de boot”, legde hij op 16 december uit op video.
Zodra de technische problemen opgelost waren, hervatte de zeiler zijn route naar het oosten, richting Kaap Leeuwin ten zuiden van Australië.
Op 26 december om 4.00 u. UT overschreed de IMOCA D'Ieteren Group de lengtegraad van de tweede kaap van de Vendée Globe. De boot is nu op weg naar Tasmanië om de Stille Oceaan binnen te varen. Dit zal een nieuwe fase in het avontuur inluiden: zeilen op de meest geïsoleerde wateren ter wereld...
Sinds hij op 10 november de zeilen heeft gehesen, leeft Denis zijn droom en geniet hij van elk moment van de Vendée Globe. Elke dag vertelt hij hoeveel geluk hij heeft om daar te zijn en bewondert hij het landschap van de oceanen waarop hij voor het eerst zeilt.
“Ik realiseer me dat het immens is. Deze oceanen zijn oneindig groot en wij zijn oneindig klein aan boord van onze boot. We zijn vluchtige passagiers op deze oceanen. Het zijn deze paradox en dit contrast die echt indruk op me hebben gemaakt”, aldus de Belgische zeiler.
En dan was er de eerste kerst op zee... Denis mocht de cadeautjes van zijn vrienden en familie openmaken en de tekstjes lezen die voor hem in een gastenboek waren achtergelaten.
Ontroerd zegt hij: “Dit raakt me en geeft me kracht om door te zetten.Ik wil ook graag de kinderen bedanken die me veel tekeningen en bemoedigende woorden hebben gestuurd.Vrolijk kerstfeest allemaal, en geniet van je vrienden en familie!”
“De eerste 4 weken waren leuk, deze twee weken op de Indische Oceaan waren lang. De oceaan en het weer waren ingewikkeld, omdat ze zo veranderlijk waren. Er zijn vaak grote verschillen tussen de weerbestanden en de werkelijke omstandigheden. Je moet aandachtig zijn, voorzichtig blijven en denken als een goede zeiler. Nu zeilen we richting Tasmanië. We moeten waakzaam zijn, want er komen lagedrukgebieden aan. Ik heb een paar kleine problemen gehad met de boot, namelijk met mijn windvaan op de top van de mast. Maar ik heb er in MacGyver-modus aan gesleuteld en het werkt heel goed. Ik heb ook een van mijn hydrogeneratoren moeten demonteren. Die heb ik gerepareerd toen de omstandigheden wat rustiger waren. Verder is alles goed aan boord. Ik ben nog altijd even blij dat ik hier ben. Sommigen hebben Kaap Hoorn gerond toen ik Kaap Leeuwin rondde. Het zijn twee verschillende werelden, maar dat is ook wat de Vendée Globe zo rijk maakt.”