De IMOCA D'Ieteren Group staat aan de poort van de Zuidelijke Oceaan
— Vendee Globe
Het is al 1 maand geleden dat Denis Van Weynbergh aan de Vendée Globe 2024 begon. Na de afdaling van de Atlantische Oceaan in onregelmatige wind heeft hij net Kaap de Goede Hoop gerond, de poort naar de Zuidelijke Oceaan.
Het was bijna windstil toen de vloot van 40 IMOCA-boten op 10 november om 13.02 u. aan de Vendée Globe begon. Ideaal om op een rustige manier de race aan te vatten na een ochtend die bijzonder emotioneel was geweest voor de Belgische zeiler. Daarna vertrok de IMOCA D'Ieteren Group in regattamodus, samen met de andere deelnemers in een eerder levendige Golf van Biskaje. De zeiler werd er geconfronteerd met winden tot 40 knopen en ondervond enkele technische problemen. Hij legt uit: “Ik moest gijpen, maar helaas ging de reeflijn die het zeil aan de achterkant vasthoudt open en brak de Lazy Jack.” Toen de wind ging liggen, maakte hij van de gelegenheid gebruik om in de mast te klimmen en alles te herstellen.
Denis Van Weynbergh zette zijn tocht naar het zuiden voort als een gelukkig man. Aan het einde van de tweede raceweek rondde Denis de Doldrums in relatief kalme omstandigheden, voordat hij op zaterdag 23 november om 05.10 uur na 13 dagen racen afscheid nam van het noordelijk halfrond.
De weersomstandigheden dwongen de vloot vervolgens om de Braziliaanse kust af te gaan en de voordewindse koers te volgen.
Denis: “Het was een van mijn waypoints in mijn logboek. De eerste was Kaap Finisterre, daarna de Canarische Eilanden en de evenaar. Nu zetten we koers richting Kaap de Goede Hoop.”
De Belgische schipper zette vervolgens koers naar Kaap de Goede Hoop. Het was bij sporadische wind dat Denis langs de uitsluitingszone van de Zuidelijke Oceaan zeilde tijdens de derde week van de race, voordat hij afgelopen zondag Kaap de Goede Hoop rondde.
Hij vertelt: “De laatste dagen waren een beetje eentonig, altijd volgens hetzelfde stramien. Soms had ik wind, soms geen wind, ik heb zowat van alles gehad. Maar sinds enkele dagen heb ik veel te doen. De wind varieert tussen 8 en 25 knopen en ik moet veel manoeuvres uitvoeren: de J0 oprollen, ontrollen, de J2 aanbrengen, riffen ophalen en weer loslaten... ik heb mijn handen vol! Dat is niet erg, want zo kan ik mij opwarmen voor de Zuidelijke Oceaan die nadert.”
Denis bevindt zich nu op onbekend terrein en ontdekt zeeën die hij nog nooit heeft bevaren. Meer dan het gevoel van vrees overheerst de emotie van ongeduldigheid bij het vooruitzicht om de mysterieuze ‘Roaring Forties’ en ‘Furious Fifties’ te ontdekken. “Ik sta te trappelen. Ik voel veel vertrouwen, maar ook nederigheid alvorens deze oceaan te trotseren”, vertrouwde hij ons eind vorige week toe.
“Een IMOCA-project, dat is een boot, een team, een schipper en partners. Het was een echte uitdaging voor D'Ieteren Group om zich te engageren tegenover een ongewoon project, buiten de gebaande paden.
Ze lieten zich verleiden en namen het risico. Maar dat maakt deel uit van hun bedrijfscultuur. Het is een mooi voorbeeld met sterke waarden: durven, risico's nemen en zichzelf overtreffen. Van het ponton aflopen is een fantastisch moment. Aan de start staan van de Vendée Globe is een overwinning op zich.
Het is een plezier om op het water te vertoeven. Intussen is de sfeer wel omgeslagen. Het begint grijs te worden en ik heb mijn hardshell opnieuw aangetrokken. We zitten echt in de Zuidelijke Oceaan! Ik blijf dicht bij de schoot zitten, maar ik vind de race nog altijd even grandioos.”